Ryan Giggs scores a sensational goal! Weerklinkt deze echo ook tijdens de finale van de Champions League? De Engelse voetbalbond roept de solo van Giggs (1973) op 14 april 1999 tegen Arsenal – halve finale, Giggs begint op eigen helft en zet vijf man én keeper in de wind – uit tot de beste uit de waanzinnige geschiedenis van de FA Cup. Ik bedenk: het is misschien wel de mooiste goal uit het rijke archief van The Theatre of Dreams, het droomtheater van Manchester United. Ze past bij hem, ze is geheel en al: Ryan Giggs! Hij bezit de gave der vervoerende versnelling. De verrassingen die hij op de linkerflank uit de voeten schudt, benaderen de heerlijke schitteringen van George Best.

Eerder in de maand won hij zijn tiende titel in de Premier League. Zal er iemand ooit beter doen? Als ManU! tegen Chelsea ook grootste Europacup pakt, tikt de trofeeënteller van Giggs aan op 27! Tot daar de sportieve superlatieven.

 

Tegelijk is hij de integere muiter tegen onrecht.

 

Hij is één van de schranderste pleitbezorgers van United for Unicef en sinds 2000 prominent aanwezig in het partnership. Hij steunde achtereenvolgens programma’s voor Afghaanse weeskinderen en Chinese meisjes met een drugsverslaving, tegen landmijnen in Thailand en voor de slachtoffers van de Tsunami in het Verre Oosten. Hij ontmoette namens Manchester United secretaris-generaal Kofi Annan van de VN op het hoofdkwartier in New York 2003. Tijdens de tour door Zuid-Afrika in de zomer van 2006 werd hij ontvangen door Nelson Mandela, bezocht hij het Tyberberg Children’s Hospital in Kaapstad en trok de sloppenwijken van Soweto in voor een clinic met door aids aangetaste jongeren. Tot in 2010 is hij hét Unitedgezicht van de anti-aidsactie ten faveure van de Nelson Mandela Foundation.

 

Hij heeft ook het mentorschap op zich genomen van het Manchester United Study Support Centre. Dat opende in 2000 zijn deuren. Hiermee onderkent de club de grootstedelijke problematiek en richt zich op jongeren met leerproblemen. Vooral de motivatiepedagogiek doet zijn intrede in het stadion. Het klaslokaal situeert zich in het Museum&Tour Centre van Old Trafford. De lokale scholen – acht basis-, drie middelbare en één bijzondere – krijgen de mogelijkheid tot ‘after school sessions’. Ook in de weekends kunnen leerlingen zich bijscholen in wiskunde, Engels, ICT, geschiedenis, aardrijkskunde, biologie en conversatie. De begeleiding is in handen van studenten van de beide universiteiten van de stad. Het voetbal wordt gebruikt als educatief item.

Een benefietmatch van Manchester United tegen een  wereldsterrenelftal (13 maart 2007) stond volledig in het teken van de Europese éénmaking, ontwikkelingshulp en samenlevingsopbouw. De 74.343 toeschouwers lieten de kassa rinkelen: 1,3 miljoen pond ten voordele van de fors door Giggs gesteunde Manchester United Foundation.

De winger schuwt evenmin de politieke controverse met rechtsradicalen. Hij leent zijn naam aan de protesten van Kick Racism out of Football: Stop the British National Front!

 

Aan het gezaghebbende Franse sportblad L’Equipe verklaart hij met onverholen trots: ‘De helft van mijn familie is zwart. ik voel me zeer verwant met hun kleur en hun cultuur. Ik ben trots op het donkere bloed dat door mijn aderen stroomt, ook al ben ik blank. Ik zal mijn oorsprong nooit verloochenen.’

 

Ryan Giggs zal tijdens de finale van de Champions League het record van Bobby Charlton breken: 759 wedstrijden in het eerste elftal van dezelfde club. Ik doop hem tot de nieuwe Mister Manchester United.

Het is lente 1995.  Mijn zaalvoetbalclubje staat paraat om tijdens een toernooi (2 keer 15 minuten) voor het goede doel (SOS Brazilië) een team van Brazilianen partij te geven. Tot onze eigen verbazing  houdt ons zootje ongeregeld stand tot aan de pauze. Elke Braziliaan dribbelt immers het hele veld over en botst in laatste instantie onvermoed op één onzer lichaamsdelen. Eén gelukkige counter en het is 1-1, compleet tegen de gang van het spel in. Dan verschijnt een iel mannetje, brabbelend dat hij vanuit Luik een autosnelwegafslag heeft gemist. De bal kleeft aan zijn voet, hij brengt lijn in het spel, scoort en legt op het juiste moment af: 10-1!

 

 

’s Avonds dansen en drinken we onze frustraties weg bij een Braziliaanse band. Als keeper ben ik wat blij. Ik zal later aan mijn kleinkinderen kunnen vertellen dat opa binnen het kwartier een keer of zeven te grazen werd genomen door ene…Wamberto de Sousa! Niemand herkende hem, hij speelde voor tweedeklasser Seraing. Later zou hij beker én titel winnen met het beroemde Ajax uit Amsterdam. Op dat moment vertoefde hij dus in Nijlen, ons dorp in de Vlaamse Kempen van 20.000 inwoners. Met vruchtbare grond voor topsporters: de geboorteplaats van biljartkoning Raymond Ceulemans, wielrenners Vic Van Schil – meesterknecht van Eddy Merckx – en Nick Nuyens én voetballer Fonske Van Brandt. Op het WK van 1954 legde hij de legendarische Engelse goochelaar Stanley Matthews aan banden en werd uitgeroepen tot beste linksback van de wereld. Dààr betwistte ik meer dan 600 matchen in de afdeling reserves van de plaatselijke caféliga, dieper kan een mens sportief niet zakken. Dit geheel terzijde.

 

 

 

 

Waar het in werkelijkheid om gaat: organisator Patrik Van Hove maakte zijn droom waar. Hij haalde alle in de Benelux voetballende Brazilianen naar Nijlen, reisde talloze malen richting Recife – de geboortestad van Dom Helder Camara – ter ondersteuning van humane projecten en ging op de foto met Pelé. Als coördinator van de raad voor ontwikkelingssamenwerking drong ik aan op een gemeentelijke structuur en riepen we met het onderwijs een jaarlijkse dag voor Solidariteit, Sport en Cultuur in het leven. Deze werd telkens bijgewoond door meer dan 2000 enthousiaste kinderen. Het voetbaltoernooi en de Braziliaanse baltoetssessies voor de jeugd op de terreinen van onze amateurvoetbalverenigingen – mét omlijsting van salsa, tango en samba en informatiestands – lokte telkens meer dan 1000 kijkers. De voorbije zeven jaar bracht de gemeente Nijlen via deze combinatie meer dan 50.000 Euro over aan allerlei initiatieven rond Recife ten voordele van onder meer vissersboten, medische voorzieningen, scholen, waterputten, windenergie en woningbouw.

 

 

Het is lente 2008. Wamberto is weer daar. Hij accepteerde het peterschap van SOS Brazilië en engageert zich ten volle. Met zijn vrienden gaf hij op 1 mei een Kempense Selectie partij. De bal kleefde nog steeds aan de voet van de intussen gezette dertiger – momenteel bij FC Omniworld – en hij zette de lijnen uit, scoorde en liet scoren door Zefilho (ex-NAC), Cristiano en Valencia (Willem II). De beste keeper van de streek kreeg er 10 om de oren. Ik kreeg er warempel een goed gevoel bij. Dat week niet toen ’s avonds een Braziliaanse band de tent in brand stak. Ziedaar voetbal, solidariteit en ambiance op het meest kleinschalige niveau! Dat komt dik voor mekaar, het is sneller geregeld dan u denkt!

 

 

Voor meer informatie: http://www.sosbrazilie.be