RAF WILLEMS: SOS BRAZILIE; VOETBAL, SOLIDARITEIT EN AMBIANCE MET WAMBERTO DE SOUSA

mei 5, 2008

Het is lente 1995.  Mijn zaalvoetbalclubje staat paraat om tijdens een toernooi (2 keer 15 minuten) voor het goede doel (SOS Brazilië) een team van Brazilianen partij te geven. Tot onze eigen verbazing  houdt ons zootje ongeregeld stand tot aan de pauze. Elke Braziliaan dribbelt immers het hele veld over en botst in laatste instantie onvermoed op één onzer lichaamsdelen. Eén gelukkige counter en het is 1-1, compleet tegen de gang van het spel in. Dan verschijnt een iel mannetje, brabbelend dat hij vanuit Luik een autosnelwegafslag heeft gemist. De bal kleeft aan zijn voet, hij brengt lijn in het spel, scoort en legt op het juiste moment af: 10-1!

 

 

’s Avonds dansen en drinken we onze frustraties weg bij een Braziliaanse band. Als keeper ben ik wat blij. Ik zal later aan mijn kleinkinderen kunnen vertellen dat opa binnen het kwartier een keer of zeven te grazen werd genomen door ene…Wamberto de Sousa! Niemand herkende hem, hij speelde voor tweedeklasser Seraing. Later zou hij beker én titel winnen met het beroemde Ajax uit Amsterdam. Op dat moment vertoefde hij dus in Nijlen, ons dorp in de Vlaamse Kempen van 20.000 inwoners. Met vruchtbare grond voor topsporters: de geboorteplaats van biljartkoning Raymond Ceulemans, wielrenners Vic Van Schil – meesterknecht van Eddy Merckx – en Nick Nuyens én voetballer Fonske Van Brandt. Op het WK van 1954 legde hij de legendarische Engelse goochelaar Stanley Matthews aan banden en werd uitgeroepen tot beste linksback van de wereld. Dààr betwistte ik meer dan 600 matchen in de afdeling reserves van de plaatselijke caféliga, dieper kan een mens sportief niet zakken. Dit geheel terzijde.

 

 

 

 

Waar het in werkelijkheid om gaat: organisator Patrik Van Hove maakte zijn droom waar. Hij haalde alle in de Benelux voetballende Brazilianen naar Nijlen, reisde talloze malen richting Recife – de geboortestad van Dom Helder Camara – ter ondersteuning van humane projecten en ging op de foto met Pelé. Als coördinator van de raad voor ontwikkelingssamenwerking drong ik aan op een gemeentelijke structuur en riepen we met het onderwijs een jaarlijkse dag voor Solidariteit, Sport en Cultuur in het leven. Deze werd telkens bijgewoond door meer dan 2000 enthousiaste kinderen. Het voetbaltoernooi en de Braziliaanse baltoetssessies voor de jeugd op de terreinen van onze amateurvoetbalverenigingen – mét omlijsting van salsa, tango en samba en informatiestands – lokte telkens meer dan 1000 kijkers. De voorbije zeven jaar bracht de gemeente Nijlen via deze combinatie meer dan 50.000 Euro over aan allerlei initiatieven rond Recife ten voordele van onder meer vissersboten, medische voorzieningen, scholen, waterputten, windenergie en woningbouw.

 

 

Het is lente 2008. Wamberto is weer daar. Hij accepteerde het peterschap van SOS Brazilië en engageert zich ten volle. Met zijn vrienden gaf hij op 1 mei een Kempense Selectie partij. De bal kleefde nog steeds aan de voet van de intussen gezette dertiger – momenteel bij FC Omniworld – en hij zette de lijnen uit, scoorde en liet scoren door Zefilho (ex-NAC), Cristiano en Valencia (Willem II). De beste keeper van de streek kreeg er 10 om de oren. Ik kreeg er warempel een goed gevoel bij. Dat week niet toen ’s avonds een Braziliaanse band de tent in brand stak. Ziedaar voetbal, solidariteit en ambiance op het meest kleinschalige niveau! Dat komt dik voor mekaar, het is sneller geregeld dan u denkt!

 

 

Voor meer informatie: http://www.sosbrazilie.be

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: