RAF WILLEMS: DONT LOOK BACK IN ANGER; MANCHESTER CITY VERMINDERT JEUGDCRIMINALITEIT

november 3, 2008

FC Twente bezoekt op 6 november Manchester City. De machtsgreep in het nieuwe City of Manchester Stadium door de Abu Dhabi United Group deed wijd en zijd de wenkbrauwen fronsen. Het legt de pijnzenuw van de Premier League bloot. Is dit de prelude tot de ‘kredietcrisis’ van het internationale topvoetbal? Dit terzijde, ter zake nu!

De ‘lightblues’ verdedigen een knappe traditie in het sociale veld. Ze hielden begin jaren tachtig de pen vast van ‘Football in the Community’. Moss Side. Zo heet de buurt rond het oude stadion. Bijgenaamd: Gunchester, vanwege het groot aantal gewapende conflicten tussen streetgangs. Op een nevelige aprilavond in 1996 stond ik buiten te luisteren naar een optreden van de beroemde band Oasis: Live at Maine Road. In het stadion bracht zanger/Cityfan Noel Gallagher met zijn baanbrekende versie van Don’t Look Back in Anger de 80000 muziekliefhebbers in de hoogste sferen. Het concert gold als legendarisch omdat het Manchester opnieuw deed bruisen, na jaren van verwaarlozing onder de conservatieve regeringen van Margareth Thatcher en John Major. De muziekpers noemde Oasis op dat moment de greatest rock’n rollband on earth.

De invloedrijke Gallagher opende met zijn oproep om op Tony Blair te stemmen de deur voor de verkiezingsoverwinning van de Labour Party in 1997. De foto van de champagnenippende Blair en Gallagher in Downing Street ging de wereld rond. Vandaag is de liefde tussen beiden sterk bekoeld maar de immer provocerende Gallagher blijft in de media snoeihard uithalen naar de teloorgang van de Britse binnensteden: ‘It all goes back to the Thatcher-years.’

De leadzanger van Oasis beleefde de eigen vlegeljaren in een gebroken familie, met een gewelddadige en aan de drank verslaafde vader. Ze woonden in een wijk zonder perspectief. Met hun wekelijkse uitstap naar de wedstrijden van City ontsnapten hij en zijn broers aan de onleefbare spanningen in het gezin en op de straat.

Don’t look back in anger. Kijk niet om in woede! Hoe doe je dat in een verloederde buurt als Moss Side? Ze wekt huiver op. Ze ademt de troosteloosheid van verloren levens uit. De verpaupering is zo hels dat de wetenschap Moss Side het brandmerk gaf van deerniswekkendste suburb van Manchester, met een overdaad aan straatcriminaliteit en een overdosis aan druggebruik.

‘Sommige beelden van de populaire serie Coronation Street werden hier gefilmd,’ vertelt Roger Reade als hij me door de smalle straatjes gidst. Vandaag is hij chief executive van de Manchester Football Association, destijds grondlegger van Football in the Community.
Dat was een uniek initiatief waarbij spelers als rolmodellen werden opgevoerd, voetbalclubs de deuren openzetten voor de fans en het hele panorama van de welzijnssector van hun stad mee ondersteunden. ‘Omdat voetbal de samenleving toebehoort!’ Roger Reade stelde het met klem, het was een boodschap die mij wel prettig maar toen toch wat vreemd in de oren klonk. Hij introduceerde het idee bij Manchester City in de jaren tachtig onder het motto ‘Open the Gates!’. Hij zag het stadion als ontmoetingsplaats voor de ‘gewone mensen’ waaraan elke voetbalclub haar status dankt. De blauwe club van Manchester wordt sindsdien geprezen voor zijn voorbeeldige maatschappelijke inspiratie.

In een grondig onderzoek van de universiteit van Bolton (2007) vraagt Tom Flower zich af hoe sport bij jongeren in achterstandswijken ten dienste kan staan van ‘tackling social exclusion en reducing crime’.

Het Cityprogramma Kickzgoal thru football trok de zware wijk in met een reeks van 48 weken per jaar, drie avonden per week: sportcoaching, voetbaltoernooien, culturele workshops en opvoedkundige projecten. Na de activiteiten voerde de Greater Manchester Police een statistische analyse uit en concludeerde een zogenaamde significante vermindering van de incidenten. De studie onderzocht de periode van 1 september en 31 december 2006 en vergeleek met hetzelfde tijdstip één jaar eerder. Hallo zegt u? Inderdaad! Liefst tussen 25% en 60% vermindering van antisociaal gedrag en een slordige 33% daling op gebied van criminaliteit! ‘Kickz has had a positive impact in reducing the amount of antisocial behaviour in the area making the streets safer for the young people who access the scheme.’
Een duidelijk signaal, hoewel Tom Flower er meteen een realistische optie en waarschuwende vinger aan toevoegde: ‘Sport lost niet de problemen van een achterstandswijk op maar heeft wel het vermogen om de sfeer te verbeteren en jongeren een leuke en leerrijke vrije tijdsbesteding aan te bieden.’ Of daaromtrent.
So I start a revolution from my bed zong Noel Gallagher en met hem 80000 mensen, Maine Road 27 april 1996. Don’t look back in anger. Step outside, the summertime’s in bloom.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: