RAF WILLEMS: Dear Mr. President. Change, yes you can! Open brief aan Michel Platini.

februari 23, 2009

Waarde heer Platini,

 

FBL-EURO-2008-AUS-UEFA-PRESSER

 

Op 18 februari luisterde ik in het Europees Parlement in Brussel naar uw hervormingsplannen voor het voetbal. Het viel me op dat u ook aandacht schonk aan het begrip ‘sociale waarden’. Ik wilde een simpele vraag tot u richten maar twijfelde te lang of ik ze in de taal van Shakespeare – niveau steenkolenschots – of Molière  – niveau banlieufrans – zou stellen. Intussen eisten opdringerige Spaanse en Italiaanse parlementsleden de micro op en ze vuurden zonder enige taalbescheidenheid oppervlakkige opmerkingen af over scheidsrechterlijke dwalingen en andere onzin.

Waar ik aan dacht: hoe kijkt u aan, mijnheer de president van UEFA, tegen het eenvoudige principe om elke betaald voetbalclub in Europa te omkaderen met een professioneel sociaal departement?

Er is een nieuwe dimensie in het spel, die heet maatschappelijk verantwoord voetballen.

Zal ik ze even aan u uitleggen?

Wist u dat zij zich op het einde van de jaren tachtig ontspon vanuit de Engelse spelersvakbond? Met het vinnige verhaal van Football in the Community werden de clubs aangepord zich tot gemeenschapsbindende factor te ontwikkelen. Als antwoord op het uitdijende hooliganisme.  De Engelse voetbalfan gold toen volkomen terecht als de meest barbaarse – dronken, gewelddadig en racistisch – van Europa.  En kijk, now it’s time for something completely different: volgens een wetenschappelijk onderzoek van de National Fan Survey 2006-07 is enkel het eerste adjectief van de opsomming – de drank – onderdeel gebleken van een onuitroeibare traditie.  Immers: 97% van de supporters schraagt zich achter het rolmodelschap van spelers en 82% gelooft in de positieve kracht van de voetbalvereniging: ‘The role of The Premier League as a wider force for social good.’ Dat we dit nog mochten beleven!

 

Vindt u ook dat de toestroom van snoeverige zakjapanners in maatpak rond de bestuurskamers dreigde het voetbal van zijn historische wortels af te snijden? Deze mosterd haalde ik bij de gezaghebbende sportwetenschappers John Sudgen en Alin Tomlinson, auteurs van How Big Money is Hijacking World Football (1999). Graag hun citaat ter staving van mijn standpunt: ‘We geloven dat het topvoetbal moet geleid worden door eerlijke, erudiete mannen en vrouwen die het belang van de sport voorrang geven op hun persoonlijke macht, bankbalansen en prestigieuze aanwezigheid op party’s van de jetset.’ Die zit, ziet u? Met de tegenbeweging der positivo’s valt niet te spotten!

 

Ik goochel nog even voor u met cijfers en een WRR-achtig begrippenkader: solidariteit, duurzaamheid, sociale inclusie, integratie, en cultuur scoren hoog op de waarderingsschalen van de hedendaagse Engelse supporter, met name van 7,3 tot 8,4 op 10! ‘Community engagement is now waven into the fabric of football.’ U ziet, wie het terdege organiseert, boekt resultaat. De Premier League investeert jaarlijks 20 miljoen euro in zijn samenlevingsprojecten!

 

Het vuistdikke slotrapport over het WK in Duitsland bevalt van gelijkaardige besluiten. Ik diep nog even voor u op omdat het als eerste wereldkampioenschap gold met sociale omkadering. Een inslaand succes!  Fussball WM 2006. Abschlussbericht der Bundesregierung (januari 2007) behandelt zakelijk de geslaagde kruisbestuiving tussen voetbal en cultuur (3,5 miljoen bezoekers bij tentoonstellingen en opvoeringen), duurzame ontwikkeling (75% van de supportersverplaatsingen met het openbaar vervoer en het energieverbruik afgestemd op de Kyoto-doelstellingen), welzijn & onderwijs (205 scholen met 34.000 scholieren namen deel aan campagne Fair Play for Fair Life, met als uitgangspunten Fair Trade), en gezonde beweging (Deutschland bewegt sich). En dan te bedenken dat we met de apotheose de rij afsluiten: de fanfeesten volgens het motto Meet & Greet!

 

De gezaghebbende Professor Gunter Pilz van het Institut für Sportwissenschaft rondde in december zijn onderzoek omtrent dit curieuze verschijnsel af.

Supportersgroepen stroomden – op georganiseerde wijze – voor de wedstrijden vreedzaam samen in het centrum van de stad en genoten tijdens de ‘Public Party’ van sportieve, muzikale en culturele animatie. Gevolg: veel vrouwen, families en vriendengroepen kwamen op de fanfeesten af, ook al bezochten ze de wedstrijd niet. Het fanfeest werd dus een evenement op zich, met een hoog Woodstock- en Love Paradegehalte en honderdduizenden prettig gestoorde en gepassioneerde deelnemers.

Dorre en doodsaaie Duitsers dacht u? Ze zijn nog steeds niet van hun dolle wereldbekerzomer bekomen!

Ik zet het vizier even op scherp: het voetbal staat voor een cruciale keuze. Tussen fun, verbroedering en gezelligheid of vulgaire spreekkoren, geweld en racisme. Tussen solidariteit met de gemeenschap of de onredelijke eisen van beursprofiteurs die de clubs op de rand van het bankroet hebben gebracht. De nieuwe dimensie van het spel – in Nederland intussen op de sporen gezet door de Stichting Meer dan Voetbal – heeft een naam: maatschappelijk verantwoord voetballen!

 

Waarom ontwerpen Uefa en EU niet één gestroomlijnde synthese? Volgens een rechtvaardige financiële verdeelsleutel: 50% naar salarissen, 25% naar jeugdopleiding/vrouwenvoetbal, 15% naar de infrastructurele vernieuwing – beter comfort volgens de regels van de ecologische duurzaamheid – en 10% naar de combinatie sociale projecten-supportersbegeleiding. Ik werp maar een balletje op. Wie neemt bij het initiatief? U, dear mister president? Change Michel Platini! Yes you can!

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: