RAF WILLEMS: MES QUE UN CLUB! FC BARCELONA TUSSEN VOETBAL EN BURGERSCHAP

april 22, 2009

Barcelona - MES QUE UN CLUB!

Barcelona - MES QUE UN CLUB!

De volgende twee weken duelleert FC Barcelona met FC Chelsea om een plaats in de finale van de Champions League. Barça is hot! Volgens het internationale onderzoeksbureau SPORT+MARKT is het momenteel de populairste club van Europa. Dat is altijd voor discussie vatbaar, maar feit is wel dat de blaugrana met voorsprong het beste voetbal van het continent spelen. Het team van coach Josep Guardiola verlegt alle limieten en scoort doelpunten aan de lopende band. Volgens een onnavolgbaar stramien. Niemand kan de bewegingen van Messi & Co afstoppen. De schoonheid is oogverblindend.

Camp Nou

Camp Nou

Ik ga op zoek naar Camp Nou. Aan het Parc Miro bots ik op skatende punkers, de ringetjes door neus en lippen. Zij wijzen me beleefd de weg naar het stadion. Ik beken: ik heb een zwak voor Barcelona en voor Barça. Ik ben een aanbidder van de creatieve chaos in stad en club. Van kunst die nooit af is, Antonio Gaudi (1852-1926): gedurfd, experimenteel, zonderling. Met de eenzaamheid van de overtuiging. Hij schopte met zijn Modernisma Catala tegen de schenen van de Spaanse generaals en werd door de politie gearresteerd omdat hij tijdens een demonstratie in de verboden taal Catalaans antwoordde.

Het streven naar politieke democratie, culturele identiteit en inspirerend voetbal smeedde een natuurlijk verbond in het meer dan honderd jaar durende epos van FC Barcelona. Ter wille van de burgers van Catalonië en hun eigenheid. Bij de 75 ste verjaardag van de club in 1974 leverden de belangrijkste vertegenwoordigers van de Catalaanse cultuur – kunstschilders als Miro en Dali, schrijvers als Josep Espinas en Jaume Picas, een zanger als Joan Manuel Serrat – een artistieke, literaire of muzikale bijdrage tegen de dwangbepalingen van dictator Franco. In het door de de club onlangs gepubliceerde boek Universal Barça staat het mooi opgesomd: ‘Tot de grote waarden van FC Barcelona behoren zorg voor de gemeenschap, universaliteit, Catalanisme, democratie en sport.’

Ik praat met Marta Segu. Zij is Directora General Fundacio. Ik ontmoet haar in de vergaderzaal van het gebouw achter de Barçashop. Aan de muur prijkt een zwarte plaat met gouden letters: Real Madrid-FC Barcelona 0-5, 17 februari 1974. De match der matchen voor de roodpaarsblauwen, in de oneindige reeks van El Clasico, getekend Johan Cruijff en Rinus Michels. Onder het bord nemen we plaats voor een geanimeerd gesprek over het begrip Més que un club!

Ze vertelt hoe Joan Laporta, na zijn verkiezing tot president in 2003 met het aspect van ‘burgerschap’ een element toevoege aan het klassieke beleidsluik: ‘We brengen de boodschap van Barça zowel richting stad, regio als wereldwijd: using sport as a general tool to promote social integration, youth and immigrants. Intussen steunen we vijf solidariteitscentra in Afrika, drie in Latijns-Amerika, één in India en één in Catalonië. Onze beleidslijnen liggen in het verlengde van educatie, gezondheid, sport & vrije tijd, psychologie en gelijkheid der seksen. We jongleren via een internetspel met voorbeelden uit de geschiedenis van de sport en we vertellen kinderen over waarden als vriendschap en zelfvertrouwen. Let’s live together!’ Burgerschap via het voetbal!

Het was de levensmissie van de geliefde Josep Sunyol (1888-1936), voorzitter van FC Barcelona, sportjournalist en populaire volksvertegenwoordiger van de progressieve politieke beweging Esquirra Republicana de Catalunya. Hij werd begeerd door de vox populi, won tussen 1931 en 1936 drie verkiezingen met glans, terend op zijn verbaal meesterschap en op zijn gedachte: Barça’s kracht! Als club van en voor de mensen, tot vermaak van het volk en achter de rechten van de Catalanen.

Manuel Tomas Belenguer is archivaris van het documentatiecentrum: Responsable del Centre de Documentatcio i Etudis del FC Barcelona. Hij gidst me door het Camp Nou Museum. We houden halt bij de speciale zuil van de betreurde Sunyol. Belenguer vertelt me de droevige geschiedenis: ‘Hij reisde ten tijde van de Spaanse Burgeroorlog op 6 augustus 1936 naar Madrid om het Republikeinse verzet tegen generaal Franco te steunen. Hij viel in een hinderlaag en werd zonder vorm van proces vermoord door de fascistische troepen van de latere dictator. Omdàt hij de president van onze club was. Hij is een martelaar voor Barça. Hij vocht voor onze waarden: Catalonië, vrijheid en universalisme.’

Josep Sunyol beschouwde zijn lidmaatschap van FC Barcelona in 1925 als zijn eerste politieke daad. Als sportschrijver legde hij in zijn reportages voor het dagblad La Rambla de drijfveer achter de samenhang tussen voetbal, democratie en cultuur bloot. La Rambla was een oppositiekrant tegen het militaire regime en identificeerde zich met Barça. Suynol bedacht de slogan die het wat elitaire dagblad een populair karakter gaf: voor sport en burgerschap! Vandaag werkt de Fundacio in de geest van één van zijn meest inspirerende denkers. Als ik Camp Nou verlaat, besef ik de echte waarde van de slogan die over het hele stadion aanwezig is. Je kunt er niet naast kijken: Més que un club! FC Barcelona is veel meer dan een doodgewone voetbalploeg. Het is de passie van een volk.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: