RAF WILLEMS: AUTISTISCHE KINDEREN SPELEN KERST- EN VREDESVOETBAL IN FLANDERS FIELDS

januari 26, 2010

In No Man’s Land is niemand meer. Toch stond ik daar op 19 december 2009, in het weidse winterlandschap van de Westhoek. Het niemandsland van The Flanders Fields, de Vlaamse Velden, is omzoomd met beelden uit de Eerste Wereldoorlog: monumenten en war graves. Ik arriveerde er in het gezelschap van de Kraks van Club Brugge: kinderen met een autismespectrumstoornis, in de blauw en zwarte shirts. Het decor: de koeienstal-vol-vlaaien van de stokoude boerin Thérèse uit Ploegsteert, op de grens met Frankrijk. Philippe Servais is hun bezielende onderwijzer. Minnaar van Club Brugge en gepassioneerd door de vredesgedachte. Met veel respect voor het menselijk lijden tijdens de waanzinnige permanente moordpartij tussen 1914 en 1918. Hij vertelde zijn leerlingen over de kleine vrede in de Grooten Oorlog: ‘Op kerstdag 1914 werd in deze weide gevoetbald. In plaats van kogels naar elkaar te schieten, trapten ze tegen een bal. De Duitsers staken vanuit hun loopgraven de kerstboom in de lucht. De Britten deden vervolgens hetzelfde.’ Naast een kruisbeeld lezen we op een bord over de wapenstilstand, the Christmas Truce, la Trêve de Noël. Voor het kruis: twee versleten voetballen.
De kinderen leggen er hun vredeswerkjes, dragen de ‘Peace’-vlag en zingen een variant op het oude Schotse afscheidslied Auld Lang Syne. En ze spelen de wedstrijd van kerstdag 1914 na. In zijn boek ‘Voetballen of vechten?’ beschrijft de Vlaamse jeugdauteur Herman Van Campenhout dit merkwaardige moment: ‘Een voetbal! Gevonden. Iemand heeft hem achtergelaten. Ze komen uit de loopgraven en maken twee doelen op het Niemandsland: links één met Duitse punthelmen, rechts één met Britse helmen. De Britten tegen de Duitsers, met een Duitse scheidsrechter, die ook nog een fluitje op zak had. Ze konden zo beginnen met hun soldatenlaarzen en hun vuile uniformen aan. Het was niet ongewoon dat een speler het veld verliet om aan de zijlijn een slok schnaps, rum of whisky naar binnen te gieten. De scheidsrechter floot af op 3-2 voor Duitsland.’
De spontane wapenstilstand duurde bijna twee weken maar was niet helemaal naar de zin van de bevelhebbers. Ze bevalen tot de terugkeer naar de barbarij.

Philippe Servais vertelt over zijn werk met de Kraks van Club Brugge:
‘De Kraks zijn kinderen die heel graag bijleren en voetballen, maar die in onze steeds sneller draaiende maatschappij jammer genoeg in de kou blijven staan. Je zou echter versteld staan van wat ze allemaal kunnen. Ze moeten er enkel een kans toe krijgen. Elke zaterdagochtend trainen we op de oefenvelden van Club Brugge, in de schaduw van het stadion. Het anders zijn van deze kinderen uit zich in het moeilijk communiceren, niet zelf beslissingen nemen, niet voldoende opkomen voor zichzelf, moeilijk samenspelen en samenwerken. Wij gebruiken sport om de sociale barrières te doorbreken, de vooroordelen weg te werken en proberen dat anders zijn als verrijking te beleven. Onze Kraks krijgen wekelijks een spelprogramma voorgeschoteld. De rode draad wordt het spelen van echt voetbal, maar ook bewegingsopvoeding en coördinatie staan hoog in het vaandel.’

Filip Caemerlyncks is gezinswerker bij het Medisch Pedagogisch Instituut Het Anker. Hij organiseert met Philippe Servais de zaterdagsessie. Volgens hem zijn dit zeer belangrijke belevenissen voor deze autistische kinderen: ‘Het is voor hen een bijzondere ervaring. Ze worden eindelijk op een positieve wijze benaderd. Hun zelfbeeld verandert. Tegelijk is dit ook goed voor de gemoedstoestand van het gezin. Het wekelijkse voetbalpartijtje zorgt voor een rustpunt in hun leven. De kinderen kijken uit naar deze activiteit en keren ook vol enthousiasme terug naar huis. Dat maken de ouders zelden mee. Ze worden opgenomen in de grote familie van Club Brugge en dat geeft hen een uitstekend gevoel.’
En op 19 december 2009 speelden de Kraks dus ‘de kleine vrede van de Groten Oorlog’ na, daar in die winterse Westhoek van The Flanders Fields. Het Niemandsland stroomde eventjes vol.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: