Fans wollen an die Macht! De eerbiedwaardige en ernstige Frankfurter Allgemeine Zeitung besteedde er een hele pagina aan naar aanleiding van de derby’s tussen Schalke 04 en Borussia Dortmund en FC St. Pauli en Hamburger Sportverein.

De supportersraad van Borussia Dortmund – met gemiddeld 75000 kijkers in het Signal Iduna Park de populairste club van Duitsland – nam tijdens een spoedvergadering de eigenaardige maar weloverwogen beslissing om 1600 kaarten terug aan afzender te sturen: Schalke 04. Dat betekende dat men vrijwillig verzaakte aan de verplaatsing naar de geliefde vijand. Men ageerde tegen de prijsverhoging van 5 euro die Schalke 04 vroeg. De geelzwarte coach Jürgen Klopp gooide olie op het vuur met zijn uitspraak: ‘Onze supporters moeten de transfer van Huntelaar niet betalen.’


De zogenaamde ‘Kohlenpott’-derby kent steeds een pittig verloop. Hoewel ze elkaar niet kunnen luchten, dragen de fans van Schalke 04 en Borussia toch bij tot de huidige aangename atmosfeer in de Bundesliga. Ik voerde in het verleden verschillende gesprekken met de begeleiders van de Fanprojekten van beide clubs en kwam onder de indruk van hun sociale engagement. Vooral Borussia Dortmund ontwikkelde ter zake een vooruitstrevende visie en het werk van de club ligt aan de basis van de zogenaamde ‘Fanfeesten’: prettig gestoord supporteren in een familiale sfeer. De groep ‘schwarz-gelb.de’ zaaide de kiem voor nieuwe rebellie met de slogan ‘Kein zwanni für ‘nen Steher’ (te begrijpen als: ‘geen briefje van 20 euro voor een staanplaats’).
Woordvoerder Stephan Uersfeld maakte het ongenoegen duidelijk: ‘Het is tijd om onze stem te laten horen. Wij zijn een deel van het spel, een deel van de business, maar de bestuurskamers nemen ons niet ernstig. Wat zou er gebeuren als we niet zouden opdagen? Kunnen we vervangen worden door een ander publiek?’

Hij kreeg onmiddellijk steun van collega’s van Freiburg, Werder Bremen, HSV en Wolfsburg. De uit de pan rijzende prijzen van entreekaartjes zijn onderdeel geworden van een maatschappelijk debat in Duitsland. Nochtans zijn wedstrijden in de Bundesliga zeer ‘betaalbaar’, in vergelijking met de Engelse, Spaanse en Italiaanse competities.

Om dat te bewijzen, grasduinen we even in de meest moderne methode om de balans van het huidige voetbalbedrijf te meten. Ze werd ontwikkeld door het internationale onderzoeksbureau A.T. Kearney. Om de globale invloed te peilen, kijkt men verder dan de klassieke neus lang is: met de parameters ‘sportief’, ‘economisch’, ‘sociaal’, ‘duurzaam’ wordt een totaalbeeld neergezet van de sector ‘betaald voetbal’. Om een lang verhaal kort te maken: de Bundesliga voert de ranglijst van de Europa aan. Voor de Engelse Premier League, de Franse Ligue 1, de Spaanse Primera Division en de Italiaanse Serie A. De Bundesliga is nummer 1 inzake economisch beleid – lees financiële fair play – en op gebied van duurzaamheid (ecologie & mobiliteit); pikt de tweede positie in bij de ‘sociale dimensie’ (vanzelfsprekend na de Premier League) en boekt inzake ‘sportieve kwaliteit’ de derde plaats (op twee Primera Division en op één Premier League).

De machtsovername is volop aan de gang. Met 67 doelpunten na de eerste twee speeldagen van het nieuwe seizoen brak de Bundesliga alle records. In Duitsland kiest vrijwel elke coach op zijn manier voor de aanval. Met kurzpassenspiel, tempowisselingen of powerplay. Spektakel troef. Men betreedt het veld om het publiek te vermaken en goals te scoren.

Bovendien, om onze ‘anti-WK-2018’-wijsneuzen even een loer te draaien, graag dit stevige citaat uit het rapport: ‘German football is structurally more profitable thanks to a more stable financial setting and larger crowds. German clubs are fully benefiting from the investment made for the 2006 World Cup, particulary the modernised stadiums. The clubs also invest close to 100 million euro a year in football academies to develop new talents, reducing future transfer and somewhat limiting the salary bills.’ Voor de goede orde: dat geld is afkomstig van de winsten van het WK 2006 voor voetbalbond en profliga. Precies die jeugdopleiding heeft het nationale elftal grondig vernieuwd. Vandaag is de Mannschaft het vrolijke paradepaardje van de natie. Veel maar dan Spanje – te veel Clemente, te weinig Cruijff, in tegenstelling tot FC Barcelona – verdiende Duitsland in 2010 de wereldbeker: durf, snelheid, creativiteit!
Het Duitse topvoetbal is populairder dan ooit. ‘Kleine’ clubs als Mainz, Hoffenheim, Freiburg en Kaiserslautern zetten de toon. Borussia Dortmund versloeg rivaal Schalke 04 met 1-3. De wél aanwezige geelzwarte aanhang wuifde met witte zakdoeken en scandeerde het spreekkoor: ‘Kein zwanni für ‘nen Steher’. Wordt vervolgd!

Bundesliga’s booming! Fans wollen an die Macht!

Advertenties

FC Twente schiet in haar eerste groepswedstrijd van de Champions League meteen de hoofdvogel af en neemt de handschoen op tegen de winnaar van de editie van 2010: Internazionale Milaan.

4 september is sinds 2006 de dag van de dood voor de nerazurri. En tegelijk de dag dat Internazionale terug tot leven komt. Dan wordt Giacinto Facchetti (1942-2006), die tijdens zijn presidentschap aan de gevolgen van kanker overleed, herdacht. Dan schrijft Massimo Moratti, de huidige voorzitter, een brief aan zijn gestorven voorganger. Dan rijst er enige beschaving op de blauwzwarte internetfora. Dan vertellen Interista eenvoudige, weemoedige boodschappen over het boegbeeld van hun club. Dan brengt men de Fondazione Giacinto Facchetti onder de aandacht: http://www.fondazionegiacintofacchetti.it. Met de slogan un gol per la vita verzamelt zoon Gianfelice – wat een ontroerende toespraak tijdens de viering van het eeuwfeest in 2008 – fondsen voor wetenschappelijk onderzoek ter bestrijding van kwaadaardige tumoren, de immer sinistere mormels die zelfs de schijnbaar onverwoestbare Giancinto Facchetti hebben geveld. Massimo Moratti verklaarde het nummer 3 van Facchetti voor altijd ‘heilig’ en ‘ontastbaar’. Het zijn dingen die door mijn hoofd spoken als ik op de Piazollo Angelo Moratti (1909-1981) wandel. Het plein voor San Siro is genoemd naar de industrieel die Internazionale in de bloeiperiode, de tijd van Facchetti, van de jaren zestig onder de vleugels had. Angelo is de vader van Massimo en de grondlegger van de oliedynastie die Inter sinds decennia financiert.
Als ik het museum onder het stadion Giuseppe Meazza bezoek, valt mijn oog op een vergeelde affiche van de opera van Gianpaolo Muliani: Per Sempre Inter. Dat betekent: ‘voor altijd Inter’. Het heeft ook een muzikale connotatie want de opera- en operettesfeer is prominent aanwezig wanneer men over ‘Internazionale’ spreekt. Niet voor niets volgt blauwzwarte bestuurskamer de wedstrijden vanuit de Scala Stair.
De naam Internazionale heeft vrouwelijke verleiding in zich en zou ook inzake intrige, verraad en dramatiek niet misstaan tussen beroemde Italiaanse operavertolkingen: Rigoletto, Il Trovatore, La Traviata, Internazionale.
In die geschiedenis heeft Giacinto Facchetti een bijzondere plaats. Op foto’s pronkt hij met twee Europese en wereldbekers en met talrijke accolades.
De factor Facchetti. De sleutel van het catenaccio. Coach Helenio Herrera (HH) – de belangrijkste uitvoerder van deze bedenkelijke tactiek van ‘dubbele grendels’ op de verdediging – doopte hem om tot una colonna fondamentale della mia Inter.
Met zijn verfijnde traptechniek goed voor bijna zevenhonderd duels en liefst 75 doelpunten tussen 1961 en 1978: als linksachter, een oprukkende vleugelverdediger in een verderfelijk systeem. Facchetti verbande de traditioneel geschoolde, robuuste achterspeler naar de coulissen en gaf de destructieve defensie van Inter een menselijk gelaat. Hij was het paradepaardje van de trainer van wie de initialen (HH) voldoende waren voor wereldfaam. De Magiër, de Slavendrijver. Die veroverde de wereld dankzij de kunst van het ‘difensivista’, met Facchetti als zijn belangrijkste artiest.
In het museum onder het stadion stel ik vast dat elke Interesta dat met de nodige ingetogenheid sinds 2006 op 4 september herdenkt: per sempre Facchetti. Un gol per la vita.