RAF WILLEMS: ROBERTO BAGGIO, EEN MEDITATIE VOOR AUNG SAN SUU KYI

november 18, 2010

Wou Roberto Baggio graag dansen met de vrije vrouw Aung San Suu Kyi? De mensenrechtenactiviste – Nobelprijs voor de Vrede in 1991 – zuchtte sinds 1989, na de zege van haar partij in de verkiezingen – onder huisarrest en andere idiote dwangmaatregelen van de militaire zeloten die haar land om zeep hielpen. Sinds 13 november 2010 is ze een vrije vrouw, mogen we dat vermoeden? Dan weze haar een dans gegund met Roberto Baggio. Hij ontving op 12 november 2010 in Japan de zogenaamde Peace Summit Award uit handen van de conferentie van Vredesnobelprijswinnaars.

Il Divin Codino wordt geëerd voor zijn vrije geest. De ‘goddelijke paardenstaart’ wendde zich tot de kale dalai lama. Met meditatie, met mildheid bij het menselijk falen, de kern van het door hem omarmde boeddhisme. Niet om de eigen dwalingen goed te praten, maar om ze een plaats te geven in het panorama van een levensloop. Roberto Baggio smaakte het applaus van de tegenstander en de publieke opinie bij zijn gedurfde, aparte en tegendraadse keuzes op het veld. In 1987 besloot hij, pas hersteld van twee jaar blessureleed, tot een inspirerende wandeling over het veld van San Siro. Hij scoorde namens i viola – Fiorentina – tegen de rossoneri van Gullit en Baresi. Na een seconde van verstomming, uitte het publiek van… AC Milan zijn dankbaarheid voor zoveel schoonheid. Met zijn superbe slaloms voelde hij zich thuis tussen de renaissancekunst van Florence. Toen het bestuur van Fiorentina hem in 1990 voor onaanvaardbaar veel geld veilde aan Juventus stond de stad in rep en roer. Er barstte een volksopstand los, met gewonden en arrestanten. Een jaar later weigerde hij de penalty te trappen tegen zijn paarsen. De vervanger miste, de Fiorentinafans zongen hem de hele wedstrijd toe tot zijn coach hem uit doffe ellende verving. Tegen alle conventies in verliet hij het veld met een purperen sjaal om de hals. De tifosi van La Vecchia Signora kropten hun wrok op tot 17 april 1993. Roby lichtte het onklopbaar gewaande AC Milan een voetje. Met sprankelende deviaties gaf hij de roodzwarten een les in nederigheid: 3-1. Men trakteerde Baggio op een staande ovatie. Hij speelde zich echt in de harten van de bianconeri met zijn intelligente goals in de gewonnen Uefacupfinale tegen Borrusia Dortmund. De bekroning en ontlading volgde met de uitverkiezing tot Europese Gouden Schoen van 1993. Michel Platini beschreef zijn opvolger bij de zwartwitte Oude Dame als un joueur très complet. Het beste moest nog komen. Zijn intellectuele toets vermengde zich met de wetenschappelijke systematiek van de vernieuwende bondscoach Arrigo Sacchi. Die bedacht voor hem de vrije, zwervende rol. De broeierige Amerikaanse WK-zomer van 1994 werd die van Roberto Baggio. Aanvankelijk nog controlerend en calculerend, vervolgens dominerend: vijf beslissende doelpunten in de wereldbeker. In de finale legde hij het Braziliaanse spel aan banden. Zoals in de oude tijden bij Fiorentina, toen hij betere tegenstanders de benen én de adem afsneed door subtiele variaties in positiespel en balcirculatie. Dat hield hij 120 minuten vol, in de verzengende hitte van de Rose Bowl in Los Angeles. Bij de laatste trap liet zijn mentale meesterschap over de bal hem in de steek. Hij schoot de strafschop hoog over en zocht nadien de eenzaamheid op. De passage paste in het scenario van zijn leven. Hij nam het risico van de mislukking op zich.

De in 1967 geboren Baggio voelde zich een vreemd wezen in het calcio. Hij kwam in het reine met zichzelf nadat hij zich bekeerde tot de spirituele stroming van het Soka Gakkai Buddhism: op zoek naar de staat van geluk via ‘vrede, vrijheid en mededogen’ voor vrienden, familie en gemeenschap. Zo counterde hij de prestatiestress uit het hoofd en de bevelen van dwangmatige coaches uit het lichaam. Zijn bewegingen stroomden over van energieke harmonie. Wat een contrast met de gecorrumpeerde, negatieve en altijd onrustige schijnwereld der Italiaanse voetballerij.

Hij pleitte jaren voor de vrijlating van Aung San Suu Kyi en voerde via onder meer zijn persoonlijke website campagne voor haar. Met zijn internetblogs zette de door ‘mensenrechten’ en ‘wereldvrede’ gepassioneerde spelmaker-spits – tevens ambassadeur van de Wereldvoedseldag United Against Hunger en ontwerper van een stichting voor slachtoffers van landmijnen – ook persoonlijke gesprekken met zijn fans op. Voetbal was zelden het hoofdthema, hij peilde naar persoonlijke gevoeligheden. Vanuit meditatie en mildheid voor het menselijk falen. In gedachten vraagt Il Divin Codino de vrije vrouw Aung San Suu Kyi ten dans.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: