The future of football is feminine: slot

Ik wens Sawa een sakura toe. In de Japanse cultuur heeft de bloem een bijzondere betekenis. Vooral de sakura – sierkers – straalt een zekere filosofie uit: het intens genieten van de bloei van het leven, in het besef dat die van korte duur is. Deze sensatie heeft Sawa tijdens het FIFA Frauen Weltmeisteschaft 2011 meegemaakt, ondergaan en vooral zelf gecreëerd.

Homare Sawa! De vrouwelijke Xavi! Ze is echter vooral de eigen speelse – op het veld – en sobere – in de dagelijkse omgang – zelf. Ze droeg voor Japan de aanvoerdersband tijdens de lange weg naar het wereldgoud. Men verkoos haar tot Goldener Ball  – beste voetbalster – en tot Goldener Shuh – meeste doelpunten – van het toernooi. Niemand deed beter dan de spirituele leidster van de nadeshiko. De bijnaam van het Japanse nationale vrouwenteam heeft een dubbele betekenis: prachtige bloem, meer bepaald de roze anjer, en perfecte vrouw.

 

De 33-jarige Sawa scoorde in de finale met een sublieme ééntijdse en vanzelfsprekend lijkende intikker drie minuten voor tijd de gelijkmaker tegen de Verenigde Staten (2-2). Het was haar tachtigste doelpunt in 172 interlands. Ze verdiende haar eerste selectie op haar vijftiende, tegen de Filippijnen. Sawa nam deel aan vijf wereldbekers. Ze bepaalt het ritme van de kunst van het middenveldspel van Japan: tika taka, passing game, kurzpassspiel, beau jeu zoals het nog niet werd geopenbaard in het vrouwenvoetbal. Ze inspireert de offensieve kracht maar denkt tevens vanuit defensieve lijnen. Ze bekwaamde zich in de laatste bal: ze verkiest de subtiele toets – breed of diep – die de tegenstander misleidt, op het moment dat het te laat is om in te grijpen. Zie de heerlijke steekpass op Karina Maruyama die in de 108ste minuut van de kwartfinale de Duitse verdediging te kijk zette voor een recordpubliek van 17 miljoen verdwaasde televisiekijkers.

Na afloop ontrolde het ontroerde Japanse gezelschap de slogan To our friends around the world: thank you for your support. Dat herhaalden ze tot in de finale. Ze brachten de slachtoffers van de aardbeving en tsunami van 11 maart 2011 in herinnering. De coach toonde al eens beelden van de tragedie om zijn elftal te motiveren. Daarom vertolkten Sawa en haar gemiddeld tien jaar jongere ploeggenoten niet zomaar enkele voetbalwedstrijden. Ze speelden voor het helen van de wonde, uit liefde voor het bedroefde land.

Met deze boodschap wonnen ze sympathie in de rest van de wereld. Die palmden ze vervolgens ook in met hun natuurlijke nonchalance – schril afstekend tegen het opgefokte Amerikaanse teambuildingsgoeroegedoe – en met het technische meesterschap in het zich immer herhalende samenspel. De briljante balschool kenmerkte zich door de klassieke Japanse noblesse: een vorm van door Homare Sawa uitgedragen authentiek adelschap. In een eigenaardige combinatie van schuchterheid, discretie en zelfbewustzijn.

Zonder twijfel wordt ze in januari 2012 gekroond tot beste voetbalster van het jaar 2011. Dan volgt ze Marta op. En maakt ze meteen de cirkel van deze kroniek rond. In december 2007 bejubelde ik in de eerste aflevering de Braziliaanse voetbalacrobate. Zesentachtig verhaaltjes later besluit ik mijn feuilleton – in een moment van melancholie – met de bloem van de hevige maar kortstondige levenskunst. Ik wens Sawa een sakura toe.

 The future of football is feminine? Wie weet! Dank u beleefd.

Advertenties

The future of football is feminine, part two

Discover Football. The Female Perspective. Ontdek het voetbal vanuit het vrouwelijk perspectief!

En lees slogans als: ‘Football is encouter. Football brings people together. Football is culture.’ Toegegeven, uit mijn mond zou dit ongeloofwaardig en onbeholpen klinken. Daarom zeggen we dit niet zelf, we tekenen het op bij anderen. Ik reisde er zelfs voor naar Berlijn, voor het eigen gelijk heeft een mens iets over. Ik bezocht op zondag 3 juli de finale van Discover Football.

Men omschrijft het als het ‘sociale’ wereldkampioenschap. Het is een internationaal vrouwenvoetbal-, muziek- en filmfestival in stadionnetjes en sporthallen van de wijk Kreuzberg. Het evenement duurde een week en vormde een onderdeel van het FIFA Frauen Welmeisterschaft. Een jury onder leiding van wereldbekerhoofd Steffi Jones en DFB-voorzitter Theo Zwanziger selecteerde teams uit Togo, Rwanda, Kameroen, Brazilië, India, Israël-Palestina, Frankrijk en Duitsland. Niet op basis van technische kwaliteiten, wel voor de wijze waarop: ‘Fussball als Form des Empowerments marginalisierter Gruppen.’ Het gaat met andere woorden om ontwikkelingsprojecten voor vrouwen waarbij het voetbal een centrale plaats heeft gekregen.

Ik ontmoet Monica Besser, een Braziliaanse zangeres in Berlijn. Ze steekt de klassieke bossa nova in een modern popjasje en mengt invloeden van drum’-n-bass met soul. Ondanks haar nog jonge leeftijd, klinkt de stem diep en doorrookt. Ze begeleidt haar landgenoten van Estrela Sports, uit het hart van Rio de Janeiro: Female, Futebol, Favela.

 

Aan de voetbalschool in de favela schrijven meisjes van acht tot achttien jaar zich in. Monica Besser: ‘We vechten zowel voor de kwaliteit van hun leven als voor gelijke rechten. We willen hen van de straat houden, uit de handen van de drugshandelaars. Ze moeten eerst studeren, dan pas mogen ze voetballen. We leiden hen op tot uitstekende speelsters maar helpen hen ook in de deelname aan de samenleving.’ De invloed van Estrela Sports op de gemeenschap is intussen behoorlijk groot. Sinds de oprichting in 2009 namen meer dan 100 meisjes deel aan allerlei competities en educatieve activiteiten. Talrijke vrijwilligers geven op hun beurt enige zin aan hun bestaan. Naast het sportieve en het sociaal-culturele element trekt Estrela Sports ook een ondernemende troefkaart: toerisme en ondersteuning bij ontplooing van professionele voetbalinzichten.

‘Presidente’ Eliane Nascimento runt de club met stevige hand. Ze legt uit hoe drugstrafiek, prostitutie, geweld en criminaliteit de favela verpest: ‘We pakken de problemen aan op het basisniveau. We bieden onze voetbalsters zowel een warme thuis als een vorm van comfort. Dankzij het voetbal krijgen ze de kans om de klassieke rolmoddelen naast zich neer te leggen en een nieuwe identiteit op te bouwen. De meeste meisjes voetballen sinds hun kindertijd en koesteren een droom.’ Dat getuigt op haar beurt deelneemster Diana: ‘Voetbal is mijn therapie, het doet me mijn problemen vergeten.’

Estrela Sports gooide de ellende stukje bij beetje om. Dat deeltje van de favela’s heeft kleur gekregen. De club werkt ook een doelstelling uit op lange termijn. Muzikante Monica Besser neemt in 2013 deel aan het uitwisselingsprogramma tussen Duitsland en Brazilië: ‘We moeten het idee van een vrouwencompetitie uitdragen. Dan geven we deze meisjes een droom, kunnen ze misschien een carrière maken en houden we hen uit de klauwen van de ellendige traffic. Laten we dat verbinden met het WK 2014 en de OS 2016.’

Estrela Sports versloeg in de finale Espérance uit Rwanda met 4-1.

Buiten regende het onophoudelijk, binnen scheen even de zon.

Op het grote televisiescherm juichte het publiek voor doelpunten van Marta tijdens Brazilië-Noorwegen. Een uur later stonden de meiden van Estrela Sports te zwaaien met hun beker. Ze ontdekten het voetbal vanuit het vrouwelijke perspectief. Discover Football, the female perspective.

Wat mij betreft: the future of football is feminine!